Vanaf haar weblog, haar splittertwitter en vanaf de vijfde etage van haar flat, groet Frieda Splitter de dingen: Dag tas die langzaam valt. Dag bloem op de tafel. Ploem ploem. Daa-ag lieve vis. Dag klein visselijn mijn.
Posts tonen met het label De verdere wereld. Alle posts tonen
Posts tonen met het label De verdere wereld. Alle posts tonen
woensdag, juli 16, 2014
Anything goes
Ik was in Goes en vond dat de singel op die van Leiden leek. ,,Dat doorkijkje bij die brug herinnert mij aan Amsterdam'', zei een man die mij passeerde tegen zijn vriendin. Later luisterde ik een gesprek af op het terras. Het meisje zei dat ze zo aan Hoorn moest denken, bij het zien van de kerk in Goes.
zondag, mei 18, 2014
Frieda is terug
De afgelopen twee jaar trok Frieda Splitter samen met de Nenets over de bevroren meren van Siberië. Net als dit trekvolk droeg zij een grote hoed van rendierhaar, die bijna zo hoog boven haar hoofd torende als de bulten van haar kameel Roderik. Het was een bijzondere reis, die door het ontbreken van wifi op de toendra helaas slecht gedocumenteerd is. Nu is Frieda terug en schrijft zij over de dingen die gebeuren - voor haar deur en in de boeken.
donderdag, april 01, 2010
Het volgende schaap
In Zoetermeer, ter hoogte van het oude gemaal, vlakbij de grens met Zoeterwoude, staat een oude schapenschuur. Iedere lente komt hier op een verschrikkelijke manier een schaap aan zijn einde. Steeds opnieuw, ergens rond Pasen, diep in de nacht, sluipt een onbekende dader naar de stal en kiest daar zijn slachtoffer uit.
Een paar jaar geleden las ik voor het eerst over de moord. De lokale krant wijdde er een klein artikel aan. De politie had op een paar meter afstand van het schapenschuurtje een kadaver gevonden. In tweeën gehakt. Overgoten met benzine en in de fik gestoken. Van de dader ontbrak ieder spoor.
Een jaar later herhaalde het voorval zich. En toen ik vorig jaar weer een bericht over een gevierendeeld schaap las, vreesde ik het ergste. Deze week ben ik langs de schapen gefietst, om te kijken hoe het met hen ging. De schapen stonden rustig te kauwen, nog vol in het wol. Het waren er twaalf.
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis. Agnus dei - het lam Gods. Jezus Christus. opoffering, Pasen. Het zal toch geen christenextremist zijn, die onder Zoetermeerse schapen zijn offerlam zoekt?
Een paar jaar geleden las ik voor het eerst over de moord. De lokale krant wijdde er een klein artikel aan. De politie had op een paar meter afstand van het schapenschuurtje een kadaver gevonden. In tweeën gehakt. Overgoten met benzine en in de fik gestoken. Van de dader ontbrak ieder spoor.
Een jaar later herhaalde het voorval zich. En toen ik vorig jaar weer een bericht over een gevierendeeld schaap las, vreesde ik het ergste. Deze week ben ik langs de schapen gefietst, om te kijken hoe het met hen ging. De schapen stonden rustig te kauwen, nog vol in het wol. Het waren er twaalf.
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis. Agnus dei - het lam Gods. Jezus Christus. opoffering, Pasen. Het zal toch geen christenextremist zijn, die onder Zoetermeerse schapen zijn offerlam zoekt?
donderdag, december 24, 2009
Grande liqueur impériale Mandarine Napoléon
Mijn overoudachtertante Rozeke uit Gent serveerde na de tweede gang altijd een Napoleonnetje. De mandarijnenlikeur brandt als het ware een gat in je maag, zodat er naast een bord soep en een gevulde kalkoen minstens twee bollen sorbetijs en wat kersenbonbons bij kunnen. Zodadelijk brengt mijn vriend het kerstmaal de kamer binnen. Ik heb spijt van die boterhammen met pindakaas, het pakje toastjes en de luxe pinda's die ik voordat hij thuis kwam naar binnen heb gewerkt. Ik grijp naar het wonderdrankje van mijn tante Rozeke. Je kunt er ook hippe mandarito cocktails van maken, lees ik op de achterkant. Weg romantiek.
woensdag, mei 20, 2009
De internationale gemeenschap
Het was een week geleden dat ik op Leiden Centraal in een lange stoet mensen terechtkwam. Toeristen uit China, Japan, Amerika en Armenië liepen naar het achterste perron van het busstation, waar ze een lange rij vormden om naar De Keukenhof vervoerd te worden.
Ik ken deze internationale gemeenschap maar al te goed. Afgelopen winter zaten we met zijn allen in een bootje naar het Vrijheidsbeeld en twee jaar geleden wurmden we ons nog allemaal tegelijk langs het terracottaleger in het Chinese Xian.
Het is een interessant gezelschap. Tamelijk liberaal; zo kun je in het Dal der Koningen in Egypte met een korte rok lopen, zonder dat iemand daar van opkijkt. Dat hoef je vijf kilometer verderop aan de oevers van de Nijl niet te proberen. Maar in de kern is deze club doordrongen van zelfhaat. Iedereen wil op de foto voor de Eiffeltoren en het Colosseum, de pest is alleen dat er voortdurend suffe toeristen door je beeld lopen. Bovendien is er op de Zaanse Schans geen greintje authenticiteit meer te vinden. Waarom gaan mensen dan niet gewoon naar het centrum van Leiden in plaats van De Keukenhof? Daar is de Nederlandse cultuur, waar je als wereldreiziger toch zo graag iets van wilt oppikken, toch veel meer aanwezig? Nee, de toerist doet braaf zijn werk. Ze gaan fijn op vakantie om zacht scheldend de opdrachten van de Lonely Planet uit te voeren – net als ik trouwens.
Ik ken deze internationale gemeenschap maar al te goed. Afgelopen winter zaten we met zijn allen in een bootje naar het Vrijheidsbeeld en twee jaar geleden wurmden we ons nog allemaal tegelijk langs het terracottaleger in het Chinese Xian.
Het is een interessant gezelschap. Tamelijk liberaal; zo kun je in het Dal der Koningen in Egypte met een korte rok lopen, zonder dat iemand daar van opkijkt. Dat hoef je vijf kilometer verderop aan de oevers van de Nijl niet te proberen. Maar in de kern is deze club doordrongen van zelfhaat. Iedereen wil op de foto voor de Eiffeltoren en het Colosseum, de pest is alleen dat er voortdurend suffe toeristen door je beeld lopen. Bovendien is er op de Zaanse Schans geen greintje authenticiteit meer te vinden. Waarom gaan mensen dan niet gewoon naar het centrum van Leiden in plaats van De Keukenhof? Daar is de Nederlandse cultuur, waar je als wereldreiziger toch zo graag iets van wilt oppikken, toch veel meer aanwezig? Nee, de toerist doet braaf zijn werk. Ze gaan fijn op vakantie om zacht scheldend de opdrachten van de Lonely Planet uit te voeren – net als ik trouwens.
maandag, mei 18, 2009
Hoe groot is Zwitserland?
Wikipedia zegt dat de oppervlakte van Zwitserland 41.284 km2 is. Maar wat wordt hiermee nou eigenlijk bedoeld? Is dit de oppervlakte die het land inneemt op de aardbol, of zijn in dit getal ook de meters opgenomen die de bergen aan oppervlakte bieden? Stel dat je de Alpen gladstrijkt; dan neemt Zwitserland ineens veel meer plek in op de wereldkaart.**Misschien weet NRC Next raad. Ik heb mijn vraag dinsdag ingestuurd naar de rubriek Next Question.
dinsdag, januari 06, 2009
Husband in hotel, sick
Frieda was afgelopen week in het Afrikaanse land. Als een Egyptenaar haar ongelovig vroeg of zij alleen was, zei zij steeds: ,,husband in hotel, sick''. En als hij dat niet begreep voegde zij er aan toe: ,,stomach, wrong food, hospital, medicine.'' Dit alles natuurlijk vergezeld met de bijpassende armgebaren en gezichtsuitdrukkingen.
In het vliegtuig terug vond een medereizigster en redactrice van Lonely Planet dit antwoord zo geniaal, dat zij vertelde het in de volgende editie van de bekende reisgids op te nemen. Alleen moest ze wel nog even overleggen met haar collega (Dutch, male). Maar die gaat er toch wel mee akkoord?
vrijdag, november 07, 2008
Election Plaza
Natuurlijk mag je Nederland niet vergelijken met het grote grote Amerika, maar ik deed het toch even, toen ik op de dag van de verkiezingen in New York op het Election Plaza van tv-zender NBC stond. Nederlandse tv-journalisten trekken vast veel bekijks, als zij op straat een item aankondigen, of achtergrondinformatie geven bij een groot evenement. Maar vergeleken bij de NBCshow valt dit allemaal totaal in het niets. Midden in Manhatten telden beroemde journalisten af naar het moment dat de uitslag bekend zou worden gemaakt. Ze interviewden experts en gaven het laatste nieuws over de exitpolls. Veiligheidmedewerkers moesten het gretige publiek of afstand houden. De hoogste wolkenkrabbers vormden het decor. Tientallen camera's, satellietwagens, techniekinstallaties. En natuurlijk honderden Amerikaanse vlaggen - - tja.
Harlem viert Obama
Het was niet voor niets dat er woensdag op elke hoek van de New Yorkse wijk Harlem een cameraploeg stond. Een dag na de presidentsverkiezingen schreeuwde het epicentrum van Afro-Amerika op alle mogelijke manieren 'Obama'. Het beroemde Apollotheater, waar sterren als Ella Fitzgerald optraden, feliciteerde de nieuwe wereldleider in neonletters. Bij de wisseling van de caissierewacht in een supermarkt omarmden collega's elkaar om te zeggen ,,He did it''. Kunstenaars hingen enorme doeken met Obama langs de straten. ,,Obaaaaaaamaaaaaaa'' riep een groep opgeschoten jongeren. ,,Obaaaaaaaaaamaaaaaaaaaaaa.''
zaterdag, oktober 18, 2008
Welcome to Holland
Voor Amerikanen is het krijgen van een gehandicapt kind vergelijkbaar met een vakantie naar Nederland. Ouders in de US zweren bij het boek Welcome to Holland, zag ik laatst in een overbodig tv-programma.
De kinderwens is door de schrijver van het boek gesymboliseerd door een reis naar Italië. Welcome to Holland beschrijft een echtpaar dat zich voorbereidt op een reis naar Venetië, maar door een ongelukkig noodlot in Holland belandt. Alle voorbereidingen blijken voor niets. De Italiaanse reis- en taalboeken kunnen in de vuilnisbak. Er blijkt geen uitweg uit Nederland. ,,Maar van Holland kun je ook houden'', zegt de mevrouw op tv kordaat. ,,Je bent ingesteld op Caravaggio en spaghetti (een kind zonder handicap), maar je krijgt tulpen en kaas (een kind met een handicap). Naarmate de tijd vordert, accepteer je de molens en vind je ze prachtig.''
De kinderwens is door de schrijver van het boek gesymboliseerd door een reis naar Italië. Welcome to Holland beschrijft een echtpaar dat zich voorbereidt op een reis naar Venetië, maar door een ongelukkig noodlot in Holland belandt. Alle voorbereidingen blijken voor niets. De Italiaanse reis- en taalboeken kunnen in de vuilnisbak. Er blijkt geen uitweg uit Nederland. ,,Maar van Holland kun je ook houden'', zegt de mevrouw op tv kordaat. ,,Je bent ingesteld op Caravaggio en spaghetti (een kind zonder handicap), maar je krijgt tulpen en kaas (een kind met een handicap). Naarmate de tijd vordert, accepteer je de molens en vind je ze prachtig.''
donderdag, september 04, 2008
Ik kies bewust
Ik kies bewust nooit meer voor het logo dat u hiernaast ziet afgebeeld. Het tv-programma Keuringsdienst van Waren lichtte mij net in: heel vreemd dat vrijwel alle producten van Unilever het logo dragen, maar dat de plaatselijke boer het stickertje niet op de artikelen in de dorpswinkel mag plakken (voorbeeld: versgeperst appelsap, verse groente uit de moestuin). De reden is onder meer dat het een hoop geld kost om officieel 'verantwoord' te zijn. Ook is het tamelijk verdacht dat Unilever in de stichting zit die het vignet verleent.
woensdag, september 03, 2008
Tokkiekaping is crime passionel
De advocaat van 'Coco' zegt nog niet te weten welke strafeis zijn cliënt boven het hoofd hangt. ,,Deze variant van een crime passionel is naar mijn weten nooit eerder voorgekomen'', zei hij.
dinsdag, augustus 19, 2008
Schönes Leben: jetzt-hier-sofort-nu-meteen!
woensdag, augustus 13, 2008
Prora und Baabe
Frieda reist volgende week naar Prora und Baabe. Alleen al de omschrijving op Wikipedia zou zo in een dichtbundel kunnen. Een samenvatting: der Koloss von Prora liegt auf der Ostseeinsel Rügen, zwischen Sassnitz und Binz, an der Prorer Wiek, auf der so genannten Schmalen Heide, die den Kleinen Jasmunder Bodden vom Prorer Wiek der Ostsee trennt.
zaterdag, juli 19, 2008
Apeldoorn voorbij
zondag, juni 15, 2008
Sex and the City
Vier leermomenten na de film
1) Ga altijd terug naar je ex. Hoe vaak hij je ook heeft laten zitten.
2) Knevel mensen met een pondje te veel.
3) Nooit het huis verlaten zonder een Chanel, Gucci of YvesSaintLaurant, ook als je snachts in pyama door de koude stad naar een goede vriendin rent om haar te steunen in bittere tijden.
4) Zorg dat je bikinilijn altijd goed onderhouden is, ook als je alleen maar met drie beste vriendinnen in de achtertuin zit.
1) Ga altijd terug naar je ex. Hoe vaak hij je ook heeft laten zitten.
2) Knevel mensen met een pondje te veel.
3) Nooit het huis verlaten zonder een Chanel, Gucci of YvesSaintLaurant, ook als je snachts in pyama door de koude stad naar een goede vriendin rent om haar te steunen in bittere tijden.
4) Zorg dat je bikinilijn altijd goed onderhouden is, ook als je alleen maar met drie beste vriendinnen in de achtertuin zit.
zondag, mei 18, 2008
Der gute Mensch von Sezuan
donderdag, mei 01, 2008
De Blauwbaard van Amstetten
Het allerergste is dat de inmiddels 42-jarige vrouw in de jaren voor haar ontvoering twee keer van huis vluchtte. Beide keren vatten politie-agenten haar in de kraag en brachten de vrouw terug naar haar ouders.
'Allerergst' klopt overigens niet. Steeds weer als ik mij in deze zaak verdiep komen er feiten boven tafel die nog gruwelijker zijn.
'Allerergst' klopt overigens niet. Steeds weer als ik mij in deze zaak verdiep komen er feiten boven tafel die nog gruwelijker zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)




