BN'er

Beroemde mensen die 'zo normaal zijn gebleven' vind ik veelal erg arrogant.

Bodegraven

Ik reed van Arnhem naar Bodegraven, toen ik ter hoogte van Amersfoort een rode Fiat in mijn achteruitkijkspiegel zag. Ongeveer dezelfde tint rood als het blauw van de auto voor mij. Bij Utrecht reden wij nog altijd in dezelfde formatie en bij Woerden besefte ik dat ook de twee groene auto’s voor de blauwe auto al heel lange tijd deel uitmaakten van onze colonne.
De afslag naar Bodegraven-Noord nam ik tegelijkertijd met zo’n tien auto’s, die twee kruispunten later nog altijd in dezelfde opstelling voor en achter mij reden. Bij het woonerf vlakbij mijn moeder boog de hele rij naar links en later bij de splitsing nog eens. Het regende een beetje. Normaal rijden er nooit auto’s bij mijn moeder door de straat.
Toen ik uitstapte zag ik alleen maar een oranje Suzuki, achter een struik naast het huis van de overburen. Die avond, op de weg terug naar Arnhem, heb ik meermaals in mijn achteruitkijkspiegeltje gekeken, maar geen oranje auto's meer gezien.

Lente evergreen

Het wordt nooit meer herfst en nooit meer winter
De sering is een evergreen
De jasmijn blijft altijd wit
De theedoek over de stoel op het balkon
Door de tuindeur die open nog lichter schijnt
De fruitschaal voorgoed op de hoek van de tafel
Tot de wasmachine piept en het zeurende beddengoed
de bloesems bedekt en over mijn appeltjes een donkere schaduw werpt

Feest der dingen (reprise)

Op 11 december is in mijn huiskamer het grote feest der dingen. Veel boeken zijn dan jarig, mijn beer wordt 25, geloof ik. Mijn horloge is precies één jaar oud, mijn dekbedovertrek drie, evenals de pot van de lidcactus. Omdat ik op deze dag ook jarig ben - ik word tweeendertig - denk ik dat ik mijn verjaardag met de dingen vier. Dan zitten we in een kring en ontkurk ik de fles wijn die ik precies twee jaar geleden van mijn overbuurvrouw kreeg.

De Taliban is er maar één

Het Nederlands zit vol met vertaalfouten. Neem nou de FBI. Er kan geen misverstand over bestaan dat het bureau onzijdig is, maar toch is het de geheime dienst gelukt om als vrouwelijk zelfstandig naamwoord in de Van Dale te infiltreren.

De Brandenburger Tor in Berlijn is in het Nederlands een mannelijk woord (of vrouwelijk, kan allebei). Wie goed heeft opgelet op de middelbare school weet echter dat de poort in het Duits das Tor moet zijn - onzijdig dus. Want wie der Tor zegt, heeft het over de gek. Da’s toch een gekke vertaling!

Vandaar mijn pleidooi om de Taliban gewoon als een enkelvoud te behandelen. De Volkskrantkop van maandag ‘Taliban laten zich niet uit Kandahar verhagen’ is zo kunstmatig. Laten we niet proberen een Afghaanse meervoudsvorm in het Nederlands overeind te houden, terwijl we al zo’n moeite hebben met de taal van onze buurlanden.

Plaspoelpolder kwart voor negen

De remweg van haar rode Peugeot was precies lang genoeg om de ramen automatisch omhoog te laten glijden. Serge Gainsbourg zou op haar wachten, net als de kauwgom en de nieuwe zonnebril van Paul Smith. Van Smith had zij overigens nooit gehoord, voordat zij die tweehonderd euro betaalde. Later bleek dat hij vooral bekend is om zijn streepjespatronen, wat dan weer het motief van het brillentasje verklaart dat bij de aankoop zat inbegrepen.

Bij het machineverhuurbedrijf was een vrouw in de weer met een kleine variant vorkheftruck. Aan de overkant van de sloot liet een man zijn hond uit. De vorige keer dat zij daar liep, zat er een heel klein vogeltje op de stoep. Ze had zich nog naar het vogeltje toe gebogen, maar het gaf geen kik. Pas toen zij de dierenambulance aan de lijn had, was het beestje weggevlogen.

Pastoor, doe uw jas maar uit

Weer sijpelt er pus uit de misbruikwonde van de katholieke kerk. De bisschop van Roermond begluurde kostschoolleerlingen terwijl zij masturbeerden. ,,Dit nieuws betekent een ernstige aantasting van het imago van de katholieke kerk in Nederland’’, zei een kerkexpert.

Waarom maken mensen zich zo veel zorgen over het imago van de kerk? Vroeger was het imago een opgepoetst jasje, maar nu alle zonden naar buiten zijn gekomen, blijkt het jasje vol vlekken en scheuren te zitten. Het imago was nep en kan naar de prullenbak.

Doet u uw jasje maar uit meneer de pastoor. Wat daar onder zit willen we zien!