FRIEDA SPLITTER groet de dingen

BN'er

2011-11-13T20:26:00.003+01:00

Beroemde mensen die 'zo normaal zijn gebleven' vind ik veelal erg arrogant.

Bodegraven

2011-04-30T18:00:00.001+02:00

Ik reed van Arnhem naar Bodegraven, toen ik ter hoogte van Amersfoort een rode Fiat in mijn achteruitkijkspiegel zag. Ongeveer dezelfde tint rood als het blauw van de auto voor mij. Bij Utrecht reden wij nog altijd in dezelfde formatie en bij Woerden besefte ik dat ook de twee groene auto’s voor de blauwe auto al heel lange tijd deel uitmaakten van onze colonne.
De afslag naar Bodegraven-Noord nam ik tegelijkertijd met zo’n tien auto’s, die twee kruispunten later nog altijd in dezelfde opstelling voor en achter mij reden. Bij het woonerf vlakbij mijn moeder boog de hele rij naar links en later bij de splitsing nog eens. Het regende een beetje. Normaal rijden er nooit auto’s bij mijn moeder door de straat.
Toen ik uitstapte zag ik alleen maar een oranje Suzuki, achter een struik naast het huis van de overburen. Die avond, op de weg terug naar Arnhem, heb ik meermaals in mijn achteruitkijkspiegeltje gekeken, maar geen oranje auto's meer gezien.

Lente evergreen

2011-04-25T19:23:00.005+02:00

Het wordt nooit meer herfst en nooit meer winter
De sering is een evergreen
De jasmijn blijft altijd wit
De theedoek over de stoel op het balkon
Door de tuindeur die open nog lichter schijnt
De fruitschaal voorgoed op de hoek van de tafel
Tot de wasmachine piept en het zeurende beddengoed
de bloesems bedekt en over mijn appeltjes een donkere schaduw werpt

Feest der dingen (reprise)

2010-12-05T12:50:00.001+01:00

Op 11 december is in mijn huiskamer het grote feest der dingen. Veel boeken zijn dan jarig, mijn beer wordt 25, geloof ik. Mijn horloge is precies één jaar oud, mijn dekbedovertrek drie, evenals de pot van de lidcactus. Omdat ik op deze dag ook jarig ben - ik word tweeendertig - denk ik dat ik mijn verjaardag met de dingen vier. Dan zitten we in een kring en ontkurk ik de fles wijn die ik precies twee jaar geleden van mijn overbuurvrouw kreeg.

De Taliban is er maar één

2010-10-25T20:10:00.003+02:00

Het Nederlands zit vol met vertaalfouten. Neem nou de FBI. Er kan geen misverstand over bestaan dat het bureau onzijdig is, maar toch is het de geheime dienst gelukt om als vrouwelijk zelfstandig naamwoord in de Van Dale te infiltreren.

De Brandenburger Tor in Berlijn is in het Nederlands een mannelijk woord (of vrouwelijk, kan allebei). Wie goed heeft opgelet op de middelbare school weet echter dat de poort in het Duits das Tor moet zijn - onzijdig dus. Want wie der Tor zegt, heeft het over de gek. Da’s toch een gekke vertaling!

Vandaar mijn pleidooi om de Taliban gewoon als een enkelvoud te behandelen. De Volkskrantkop van maandag ‘Taliban laten zich niet uit Kandahar verhagen’ is zo kunstmatig. Laten we niet proberen een Afghaanse meervoudsvorm in het Nederlands overeind te houden, terwijl we al zo’n moeite hebben met de taal van onze buurlanden.

Plaspoelpolder kwart voor negen

2010-10-02T23:03:00.000+02:00

De remweg van haar rode Peugeot was precies lang genoeg om de ramen automatisch omhoog te laten glijden. Serge Gainsbourg zou op haar wachten, net als de kauwgom en de nieuwe zonnebril van Paul Smith. Van Smith had zij overigens nooit gehoord, voordat zij die tweehonderd euro betaalde. Later bleek dat hij vooral bekend is om zijn streepjespatronen, wat dan weer het motief van het brillentasje verklaart dat bij de aankoop zat inbegrepen.

Bij het machineverhuurbedrijf was een vrouw in de weer met een kleine variant vorkheftruck. Aan de overkant van de sloot liet een man zijn hond uit. De vorige keer dat zij daar liep, zat er een heel klein vogeltje op de stoep. Ze had zich nog naar het vogeltje toe gebogen, maar het gaf geen kik. Pas toen zij de dierenambulance aan de lijn had, was het beestje weggevlogen.

Pastoor, doe uw jas maar uit

2010-09-15T21:11:00.013+02:00

Weer sijpelt er pus uit de misbruikwonde van de katholieke kerk. De bisschop van Roermond begluurde kostschoolleerlingen terwijl zij masturbeerden. ,,Dit nieuws betekent een ernstige aantasting van het imago van de katholieke kerk in Nederland’’, zei een kerkexpert.

Waarom maken mensen zich zo veel zorgen over het imago van de kerk? Vroeger was het imago een opgepoetst jasje, maar nu alle zonden naar buiten zijn gekomen, blijkt het jasje vol vlekken en scheuren te zitten. Het imago was nep en kan naar de prullenbak.

Doet u uw jasje maar uit meneer de pastoor. Wat daar onder zit willen we zien!

Mijn kat is dood

2010-08-12T11:53:00.003+02:00

Hij at een blikje Whiskas-zeevruchten en stierf. Fritzi was zes jaar en had nog zo veel muisjes willen vangen.

Gisteren hoopte ik wat steun te vinden op Twitter. Mijn beste vriendin reageerde meteen: ,,zielig!’’ en hing een minuut later aan de telefoon. Ik had even geen zin om te praten en roerde wat in mijn thee. Na een half uur had ik al dertig reacties. Ene JanG schreef dat zijn kat een week eerder was overleden na het eten van een blikje Whiskas-zeebaars en FlashSonja meldde dat de poes van haar buurman ook zoiets was overkomen. Er kwam geen einde aan. Tegen het eind van de avond had ik zevenhonderd volgers, die bijna allemaal wel een kat kenden die was overleden na het eten van Whiskas. Op een nieuwssite liet de kattenvoerfabrikant weten stappen te ondernemen tegen deze hoax en de dag daarna wilde De Wereld Draait Door mij als sidekick hebben.

Maar ik wil helemaal niet op tv. Ik wil gewoon dat Fritzi weer op mijn schoot komt zitten.

Eenzaam en ook nog eens niet-alleen

2010-08-03T21:28:00.003+02:00

Robinson Crusoe was alleen, maar niet eenzaam. Hij had een aardige papaai, kon wat graan verbouwen en voelde zich door een rotsvast geloof in god en diens bijbel niet eenzaam. Koningin Wilhelmina daarentegen was wel eenzaam, schreef zij in haar boek Eenzaam maar niet alleen. Eenzaamheid is verschrikkelijk. Maar eenzaam zijn terwijl je ook nog eens niet-alleen bent, dus te midden van andere mensen, lijkt me nog veel gruwelijker. Prinsessen kunnen niemand vertrouwen, leven in ‘een kooi’, om met de woorden van Wilhelmina te spreken.

Waarom gebruikte Wilhelmina het voegwoord maar? Het niet-alleen zijn lijkt nu de eenzaamheid te verzachten. Hier ligt zo’n reusachtige opofferingsgezindheid aan ten grondslag die voor een modern maar volks meisje als Frieda Splitter niet te begrijpen is. Het is als een soldaat die bereid is te sterven voor het vaderland en daar zo ver in gaat dat hij zelfs ‘graag’ het loodje legt voor zijn heimat.

Vandaar dat ik nooit goed weet of ik nou medelijden moet hebben met die eenzame Wilhelmina, of dat ik haar pervers vind, omdat ze zich zo overtuigd, fier en moedwillig opsloot in die gouden kooi.

Eerst geel, dan blauw en dan weer blauw

2010-06-07T18:52:00.000+02:00

Vanaf het hoge duin liep ik het blauwe vlak tegemoet. Bovenop de zee, niet in de verte, maar er op, stonden twee zwarte schepen. Achter hun ruggen begon precies een tweede vlak, dat iets lichter en bewolkter was dan dat van de zee.

Ik rende van het duin over de smalle gele strook naar boven, en klom door de branding omhoog richting de schepen.

Istanbul

2010-05-16T19:40:00.001+02:00

Ik wilde alleen maar een kopje koffie drinken, maar de stad bleek bezet door een bezwete mensenmassa met een medaille om de nek en bloemen in de hand. Tussen mij en het café stond een hek en op mijn stoel zat een vrouw die tegen haar vriendin zei dat haar vakantie naar Istanbul heerlijk was, goed weer, maar dat ze op Schiphol wel erg lang moest wachten om in te checken.

Sesamstraat ontmaskerd

2010-05-15T19:55:00.005+02:00

Dit raad je nooit: wie is de acteur die op de foto links de missionaris speelt? Ibiza, zon en zonde (1967) is de geschiedenisboeken in gegaan als ,,een eerste Nederlandse poging tot een reguliere avondvullende seksfilm''. Een kaskraker was het niet; producent Paul Kijzer ontkende na afloop stellig ooit iets met deze film te maken hebben gehad.
Eén aanwijzing: de acteur woonde lange tijd in de Sesamstraat.

De voeten van Jezus

2010-04-02T18:02:00.000+02:00

Vanwege Pasen een klein stukje Jezus. Letterlijk. Kijk maar naar deze afbeelding van christus-hemelvaart waar ik altijd erg om moet lachen. Let vooral op midden-boven.
Overbodige uitleg: Jezus keert terug naar het hemelrijk van zijn vader. Op het schilderij zijn nog net zijn voeten te zien.

Het volgende schaap

2010-04-01T00:05:00.007+02:00

In Zoetermeer, ter hoogte van het oude gemaal, vlakbij de grens met Zoeterwoude, staat een oude schapenschuur. Iedere lente komt hier op een verschrikkelijke manier een schaap aan zijn einde. Steeds opnieuw, ergens rond Pasen, diep in de nacht, sluipt een onbekende dader naar de stal en kiest daar zijn slachtoffer uit.
Een paar jaar geleden las ik voor het eerst over de moord. De lokale krant wijdde er een klein artikel aan. De politie had op een paar meter afstand van het schapenschuurtje een kadaver gevonden. In tweeën gehakt. Overgoten met benzine en in de fik gestoken. Van de dader ontbrak ieder spoor.
Een jaar later herhaalde het voorval zich. En toen ik vorig jaar weer een bericht over een gevierendeeld schaap las, vreesde ik het ergste. Deze week ben ik langs de schapen gefietst, om te kijken hoe het met hen ging. De schapen stonden rustig te kauwen, nog vol in het wol. Het waren er twaalf.
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis. Agnus dei - het lam Gods. Jezus Christus. opoffering, Pasen. Het zal toch geen christenextremist zijn, die onder Zoetermeerse schapen zijn offerlam zoekt?

De omgekeerde 1 aprilgrap

2010-03-29T10:36:00.003+02:00

Het radioprogramma Met het oog op morgen is al heel lang aan een nieuwe openingstune toe, vind ik. Wat schetste mijn verbazing: zondag deed sterpresentator John Jansen van Galen een oproep aan de luisteraars om mee te denken over een vervangingslied voor Gute Nacht Freunde. De uitslag volgt komende donderdag. Haha, denkt iedereen: een 1 aprilgrap. Vandaar dat journalistiek Nederland het nieuws dat Reinhard May Nederland niet meer iedere avond welterusten zal wensen links liet liggen.
Het NOS-programma zou pas echt een goede grap uithalen, als het begin april daadwerkelijk een nieuwe opening lanceert. Dan is iedereen er pas écht ingetuind.

Weer die lente

2010-03-24T19:35:00.003+01:00

Na dertig jaar de seizoenswisselingen te hebben meegemaakt, kijkt Frieda Splitter verveeld uit het raam bij het doorbreken van de eerste lentezon. Die koffies op het terras, de columns over rokjesdag en berichten over die ene zwaluw zijn zo voorspelbaar geworden. Nog even en Frieda citeert voor het vijftiende jaar op rij Heines klassieker Im wunderschönen Monat Mai. In september weer die geërgerde blikken bij de verzuchting over Tucholsky’s pleidooi voor een fünfte Jahreszeit. Waarom reageert niemand meer als ik tijdens de kerstdagen Robert Walsers sneeuwgedichten opzeg?
Als de seizoenen wisselen, besef ik dat ik oud word.

Kandinsky met pannenlap

2010-02-06T17:12:00.011+01:00

Kandinsky am Teetisch had beter Kandinsky mit Topflappen kunnen heten. Gabriele Münter schilderde het doek in 1910. Haar verloofde Wassily Kandinsky was toen nog getrouwd met Ehefrau-nummer-1, maar zou een jaar later met Münter in het huwelijksbootje stappen.
De pannenlap neemt op dit doek een welhaast prominentere plaats in dan de geportretteerde. Precies wat hij verdient, zou je kunnen zeggen met de kennis van nu. Zo'n vijf jaar nadat Münter hem met de theepotten vereeuwigde, zou Kandinsky haar namelijk op vrij dramatische wijze verlaten. In de depressieve en eenzame periode die volgde, maakte de expressionistische kunstenares weliswaar prachtige kunstwerken, maar chique om Gabriele voor een derde echtgenote te verwisselen was het zeker niet van Wassily. In 1957, toen Kandinsky allang was overleden, bracht Münter het werk van haar ex-man onder in een van de mooiste musea van München. Het Lenbachhaus wordt momenteel verbouwd. Door deze omstandigheid en door goed lobbywerk van het Gemeentemuseum, is in Den Haag vanaf zaterdag een prachtige tentoonstelling over de Blaue Reiter te zien.

Weerbericht

2010-01-30T18:01:00.002+01:00

Vanavond sneeuwt het onder lantarenpalen en voor de koplampen van auto's en fietsen. Hier en daar vallen ook vlokken tegen ramen. Verder is alles zwart.

Stille sneeuw

2010-01-17T21:37:00.005+01:00

Zonder ook maar een woord te zeggen had de sneeuw zich die nacht op mijn auto samengepakt. Ik had het kunnen weten, want mijn straat was ook al helemaal wit. Om maar te zwijgen van het zicht uit mijn flat - vijf hoog. ,,Er ist in jeder Weise in seinem Wesen leise'', schreef Robert Walser, de meester van de sneeuwpoëzie. ,,Das Ruhen und das Warten sind seiner üb'raus zarten Eigenheit eigen, er lebt im Sichhinunterneigen.'' Sneeuw valt niet. Tenminste, niet zo ordinair als een regenbui. Dat valt maar. Stort neer op zolderramen. Sneeuw daarentegen wandelt geruisloos naar beneden. ,,Taumelt so weh hinunter vom Himmel. Das Flockengewimmel.'' Neigt wat naar links, of naar rechts en gaat dan heel voorichtig liggen.

Het sneeuwt, Robert Walser, het sneeuwt!

2010-01-10T16:20:00.000+01:00

Es schneit, es schneit,
bedeckt die Erde
Mit weißer Beschwerde,
so weit, so weit.

Es taumelt so weh
hinunter vom Himmel
Das Flockengewimmel,
der Schnee, der Schnee.

Das gibt dir, ach, eine Ruh', eine Weite,
die weißverschneite Welt macht mich schwach.
So daß erst klein, dann groß mein Sehnen
Sich drängt zu Tränen in mich hinein.

Antropologe Beatrix

2010-01-07T12:12:00.006+01:00

Is het terecht dat de Oranjes een inhoudelijke functie hebben, of zou een ceremoniële taak beter bij een modern koningshuis passen? Frieda Splitter ziet een heel andere taak weggelegd voor onze koningin: een wetenschappelijke.
Beatrix hield afgelopen kerst een betoog over digitale communicatie. Ze sprak haar zorgen uit over het contact met de buren, dat hieronder zou lijden. Hoe kwam Beatrix bij die analyse? Hoe weet zij wat dat is: een kletspraatje met de buurman. Zou zij ooit een kopje suiker hebben geleend bij Victor ’t Hooft*?
De koningin heeft al dit soort analyses uit tweede hand. Natuurlijk zit ze niet op Twitter en op Facebook. Beatrix is een soort wetenschapster; een antropologe die vanuit haar paleis onze samenleving bestudeert. Ze leest onze kranten, worstelt zich door onze literatuur en laat zich bijpraten door de knapste koppen van Nederland. Vanuit de zijlijn geeft ze haar visie. Het enige niet-wetenschappelijke is, dat zij probeert haar studieobject een bepaalde richting in te sturen - haar publicaties hebben altijd een moraal.
*Zakenman wiens huis aan het Haagse landgoed van Beatrix grensde. 't Hooft werd twee jaar terug vermoord.

Grande liqueur impériale Mandarine Napoléon

2009-12-24T19:42:00.004+01:00

Mijn overoudachtertante Rozeke uit Gent serveerde na de tweede gang altijd een Napoleonnetje. De mandarijnenlikeur brandt als het ware een gat in je maag, zodat er naast een bord soep en een gevulde kalkoen minstens twee bollen sorbetijs en wat kersenbonbons bij kunnen. Zodadelijk brengt mijn vriend het kerstmaal de kamer binnen. Ik heb spijt van die boterhammen met pindakaas, het pakje toastjes en de luxe pinda's die ik voordat hij thuis kwam naar binnen heb gewerkt. Ik grijp naar het wonderdrankje van mijn tante Rozeke. Je kunt er ook hippe mandarito cocktails van maken, lees ik op de achterkant. Weg romantiek.

Berlusconi bedolven onder de dommen

2009-12-17T20:26:00.004+01:00

Na de aanslag op Berlusconi melden verkopers een run op replica’s van de Dom van Milaan, las ik in de Stentor. Stel je voor: overal waar Berlusconi de komende tijd komt, regent het Dommen. Toeristen die zo'n beeldje aanschaffen zijn bij voorbaat al verdacht. Op plaatsen waar Berlusconi optreedt, worden mensen voortaan niet meer gefouilleerd op messen en pistolen, maar op beeldjes van dat machtige huis van God in Milaan.

Charlotte in de Plantage

2009-12-14T20:56:00.013+01:00

Zondagmiddag in de jaren negentig. Zelfs in Zoetermeer keek men naar De Plantage. Zou Hanneke Groenteman dat wel hebben beseft? Onze tv stond aan de doorzonzijde van de huiskamer. Zeven meter achter het raam doemde een blinde muur op - de zijkant van het identieke huis van onze overburen. Natuurlijk regende het.
En toen zwenkte de camera naar Charlotte Mutsaers. Mary Dresselhuys, mijn favoriete actrice, vond het fenomenaal dat deze vrouw met grote sjaal om haar hoofd achteruit kon praten. Toen echter bleek dat de schrijfster de woorden niet uit haar nek liet komen – wat Dresselhuys dacht -, maar van voren naar achteren uitsprak, als een anagramgedicht, taaide de grande dame af.
In Zoetermeer sloeg bij een 14-jarig meisje de bom in. Paardejam kreeg ik op mijn verjaardag. Twee jaar later op schoolreisje naar Amsterdam, ontsnapte ik uit het Seksmuseum (wat bezielde die docenten?) om langs het atelier van Mutsaers aan de Spuistraat te lopen.
Vijftien jaar later steunt mijn boekenkast op de literaire familie van Mutsaers. Wat zou er van mij geworden zijn als ik Robert Walser, James Ensor en Henri Michaux niet had ontmoet - Mutsaers beschreef hen in haar essays. En wat dacht je van Unica Zürn. Had ik haar novelle Dunkler Frühling niet gelezen, had ik nooit geweten dat er eens een dienstmeisje was dat Frieda Splitter heette.
>>Geen betere winnares van de P.C.-Hooftprijs dan mijn favoriete schrijfster Charlotte Mutsaers.<<

Sollicitatie

2009-12-06T15:22:00.004+01:00

Als ik die baan niet krijg, dan gooi ik mijn leven compleet over een andere boeg. Dan neem ik accordeonles. Ik vervang mijn gordijnen door luxaflex, vraag een pony aan de kapper. Ik koop die rode boekenkast en drink mijn koffie voortaan met melk en suiker.

De een wil de ander

2009-12-06T11:54:00.003+01:00

Ze leek zo solide met hoed en met vos
maar na een tijd brak het beest in haar los.
<...>
Zij kusten elkaar een man en een vrouw
En de man zei: "Ans, ik hou van jou"
Maar zij heette Els, de vergissing was groot
En Els was heel boos en de liefde was dood
Bij onweer en bliksem en wenende maan
Is hij toen maar naar Ans gegaan.
(Ramses Shaffy)

Google, vind mijn autosleutel

2009-11-30T21:16:00.003+01:00

Dit is een zoekbevel

Mijn favoriete levensgevoel

2009-11-30T20:46:00.005+01:00

Of hij spijt had dat hij honderden vrouwen in zijn leven had versleten. ,,Nee'', antwoordde Don Juan. ,,Ik heb juist spijt van al die vrouwen die ik níet heb gehad.'' Ja, dat is het. Het is donker en ik fiets door Den Haag. Al die huizen waar ik ook had willen wonen. Al die mannen en die vrouwen. Waarom ben ik geen journalist bij de tv? Waarom ben ik geen ambassadeur of HR-manager? Een eigen café in Berlijn. Een huis in de Auvergne. Mijn licht doet het niet eens. Ik kan net zo goed sterven. Ik denk aan mijn favoriete gedicht van Erich Kästner dat ik te pas en te onpas citeer. Durch alle Strassen die's auf Erden gibt, möcht' ich zur gleichen Zeit auf einmal gehen. Ach, wär das schön. Ich wäre meist verliebt und könnte stets vor tausend Läden stehen.

Pikmans is thuis!

2009-11-29T13:28:00.006+01:00

Opmaat voor een artikel. Twee opmerkingen over het leger die ik laatst tegenkwam.
1) Fotograaf Ad van Denderen volgde een jaar lang de Nederlandse krijgsmacht in Uruzgan. In De Volkskrant las ik dat hij in een ver verleden leraar was geweest op het VMBO. In Afghanistan merkte hij dat dezelfde jongens die bij hem in de gordijnen hingen, in het leger wel heel gewillig de bevelen van hun meerderen opvolgden.
2) ,,Ik wilde als kleine jongen al het leger in. Ik wilde bevelen uitdelen waar andere mensen naar zouden luisteren.’’ Op tv zag ik een man uit Dresden vertellen over zijn dienstjaren in de DDR. Twintig jaar later zag hij in hoe zeer hij zich had laten meeslepen door de ideologie van zijn ouders, van zijn school, van de maatschappij waarin hij opgroeide. Het meest indrukwekkend vond ik dat hij vaststelde dat als hij in de jaren dertig was opgegroeid, dat hij zich dan zeker actief achter Hitler had geschaard. Wat ontzettend moedig om deze zelfkennis met anderen te delen.
Oh ja. De titel van dit stuk verwijst naar een spandoek die ik ooit in een menigte op een vliegveld zag. Een 25-jarige moeder kwam haar man ophalen die soldaat was aan het front. ‘Hoera, pikmans is thuis!’

Max Zuttok

2009-11-11T09:26:00.004+01:00

In 1909, op de 150e verjaardag van Friedrich Schiller, was de Duitse dichter Christiaan Morgenstern het zo zat dat Jan en alleman met zijn grote voorbeeld wegliep, dat hij zijn beroemde collega omdoopte in Max Zuttok. Wat Morgenstern betreft hadden de pers en het grote publiek met hun goedkope interpretaties de goede naam van Schiller geheel verziekt.
Een bekend gegeven; alle schrijvers mogen succesvol zijn, maar mijn favorieten houd ik liever voor mijzelf. Het is verschrikkelijk als een unieke voorkeur ineens wordt geannexeerd door de massa. Ik weet nog dat ik drie jaar geleden de boekwinkel binnen liep en daar grote stapels Ernst Weiss bij de kassa zag liggen. Het is niet leuk als je op een feestje andere mensen hoort praten over jouw favoriete boek. Zeker als het ook nog eens familie is! Ongewenste intimiteiten. Vandaar dat ik Morgenstern's gedachte goed kan volgen. Al baalt hij er vast van dat ik - de grote massa - zijn idee herkenbaar vind en algemeniseer.

Gek

2009-11-10T14:40:00.010+01:00

Het Duitse woord voor poort, Tor, is onzijdig, leerden we op school. Zeg vooral niet der Brandenburger Tor, want de mannelijke variant van Tor betekent de gek. Toch luidt de Nederlandse vertaling van deze beroemde stadspoort de Brandenburger Tor, terwijl het toch eigenlijk het Brandenburger Tor zou moeten zijn. Dat is toch gek?
Gek vond ik gisteren bij de herdenking van het Mauerfall-Jubiläum pas echt het optreden van Thomas Gottschallk. De soep stond op en toen ik vanuit de keuken naar de tv liep, zag ik deze sterpresentator de herdenkingsshow aan elkaar praten. Achter hem de/het Brandenburger Tor en vlak daarvoor een tribune met daarop alle hoofdrolspelers van de huidige en toenmalige politiek; Merkel, Sarkozy, Gorbatsjow, Genscher. Het machtige gezelschap zat daar als zomaar wat willekeurige toeschouwers. Later werd Gorbatsjow geinterviewd door een andere ZDF-journalist. In de regen, met een pet, onderbelicht; als je de voormalige staatsman niet zou kennen, zou je denken dat hij zomaar een passant was. Het waren net normale mensen. Heel gek.

Oproep aan de fabrikanten van rollators

2009-10-16T15:47:00.002+02:00

Maakten de fabrikanten de rollators maar niet zo laag. Dan hoefden de bejaarden niet zo kromgebogen over straat te gaan.

IM Sacha Bulthuis

2009-10-15T19:10:00.004+02:00

,,Ze was mooi van lelijkheid'', hoor ik net een recensent op de radio zeggen. Sacha Bulthuis was een prachtige actrice, die ik in heel veel voorstellingen van toneelgroep De Appel heb zien spelen. Mooie articulatie, zo'n intens grandioos spel. Naar mijn weten was Sacha Bulthuis de enige actrice die in haar CAO had vastgelegd dat ze al haar rollen met een sigaret in de mondhoek mocht spelen. Op de foto heft Sacha Bulthuis het glas met Jules Terlingen in de vertolking van Thomas Bernhard's Voor het pensioen. Aan tafel zit de tweede grote Appel-actrice, Geert de Jong. Misschien moet ik het Haagse theater maar gaan steunen in deze zware tijden, door Appelvriendin te worden.

Nobelprijs: Mulisch wint nipt niet

2009-10-11T18:37:00.008+02:00

In de bibliotheek aan het Spui in Den Haag, afdeling literatuur, ter hoogte van de groteletterboeken, stonden vrijdag nog drie boeken van de kersverse Nobelprijswinnares Herta Müller. Ik wilde een dichtbundel van haar pakken, maar greep mis. Haar alfabetische buurman Harry Mulisch zat dit jaar dichtbij de heilige graal, besefte ik. Arme Mulisch. En ik zette De Aanslag terug.

Een van mijn favoriete schrijvers heet Ernst Weiss geloof ik.

2009-10-07T22:56:00.000+02:00

Chántal of Chantál?

2009-10-01T19:03:00.002+02:00

Soms hebben mensen een andere voornaam, als deze met hun achternaam wordt uitgesproken. Zo heb je een musicalactrice die Chantal heet. Chantal met de klemtoon op -tal. Maar als mensen haar hele naam zeggen, dan heet ze ineens Chantal Jansen met de klemtoon op Chan-.
Raar! Meer voorbeelden volgen.

Vredesoorlog

2009-09-07T09:30:00.001+02:00

Nooit begrepen waarom mensen een burgerslachtoffer meer betreuren dan een dode soldaat. Ieder mensenlevens is toch evenveel waard? Zeker in de hele discussie rond de Nederlandse inzet in Afghanistan. Je zou toch denken dat een vredesmissie of een opbouwmissie geen mensenlevens hoeft te kosten? Of zou het dan toch een oorlog zijn?

Moslims in Lapland

2009-08-22T15:56:00.002+02:00

Vandaag drong het tot mij door waarom er van oudsher geen moslims in Lapland wonen. In de zomer is het onmogelijk om daar een beetje redelijk mee te doen aan de ramadan. W.F. Nooit meer slapen Hermans wist dit natuurlijk al lang.
De ramadan schuift elk jaar een paar dagen naar voren. Als over een hele poos de heilige maand der islamieten in de winter valt, dan kan ik mij voorstellen dat moslims die het zich gemakkelijk maken ervoor kiezen te overwinteren op de poolcirkel. Omdat het daar dagen achtereen donker is, kunnen ze gewoon 24/7 blijven dooreten.

Lekzaak - Telegraaf

2009-07-23T17:22:00.001+02:00

Fijn dat de journalistiek zegeviert. Maar hoe kunnen we de AIVD controleren of zij echt stoppen met afluisteren?

Preoccupatie

2009-07-12T18:46:00.010+02:00

Sta ik mijn tanden te poetsen, laat ik de tube tandpasta vanaf het randje onder de spiegel precies in het gat van de wc vallen. Is mij nog nooit eerder gebeurd, denk ik terwijl ik de tube uit de pot vis. Een uur later loop ik naar de badkamer om mascara op te doen. Valt mijn Kölnisches Wasser in de wc. Weer in het gat. Het flesje kaatst precies in het hoekje, waarna het wegspringt om voor altijd in de donkerste diepten van het riool te verdwijnen.
Daarnet stond ik in de keuken een witte kool in stukken te hakken, toen ik een harde plons hoorde vanuit de badkamer. Inmiddels ben ik ook mijn reisflacon met Clinique dagcrème kwijt.

Hoe gaat het met Frans Pointl?

2009-07-12T15:40:00.008+02:00

De uitgever van Simon Vinkenoog wist al langer dat het bergafwaarts ging met de 80-jarige dichtertainer. Schrijver Frans Pointl had hem daarover ingelicht. Die zit namelijk in dezelfde revalidatiekliniek als Vinkenoog, vertelde de uitgever vanmorgen op de radio. Verder werd er niet ingegaan op deze veelgeprezen verteller van poezenverhalen. Maar wat bracht Pointl op die plek, vraag ik mij af. Hij is toch niet ook stervende? En hoe moet het nu verder met Poelie?

Eerste zin van mijn nieuwe roman - binnenkort in de winkel

2009-07-08T23:36:00.002+02:00

Op 6 juni 2007 moet J.B. Geerlings gemerkt hebben dat aan de overkant van de Singel, precies tegenover zijn studeerkamer, een dennenboom werd omgezaagd.

Ruw

2009-07-08T23:21:00.003+02:00

Marie Kessels voert in bijna ieder hoofdstuk van haar nieuwe boek Ruw een schrijver op; van Saramago tot Maurice Gilliams. Het meest denk ik tijdens het lezen aan Frieda Vogels. Haar schrijfstijl is net zo ingetogen als die van Kessels. Bovenal intrigeren beide schrijfsters mij om hun teruggetrokken en daardoor mysterieuze persoon. Kessels heeft zich naar mijn weten nooit laten interviewen, hoewel ze voor haar vier romans zeer prestigieuze onderscheidingen kreeg; zoals de Multatuliprijs en de Anna Bijns Prijs. Niemand weet iets van haar. Het gerucht doet de ronde dat ze in een kiosk op het station van Den Bosch werkt. Geen pr is in dit geval de beste reclame om een boek in de markt te zetten.

Koffie met een ex-verdachte

2009-06-12T14:36:00.005+02:00

Koffie in Van Engelen. Naast mij zit een vrouw die mij sterk aan iemand doet denken. We zeggen hallo, zij geeft mij een stukje Volkskrant en we zijn het er allebei over eens dat het weer aan de beterende hand is. Als ze heeft afgerekend en wegloopt, weet ik ineens weer waar ik haar van ken; dit móet de vrouw zijn die vorig jaar in die spraakmakende rechtszaak werd vrijgesproken. Ik was een van de journalisten die verslag deed vanaf de tribune. Twee kopjes koffie later stap ik op mijn fiets en rijd naar huis. Voor de bakkerswinkel tref ik weer iemand die ik meen ergens van te kennen. Ook deze vrouw lijkt sprekend op de ex-verdachte in die spraakmakende rechtszaak van vorig jaar.

Ietsisme

2009-06-04T19:12:00.003+02:00

Deze week schoot er 'iets' in mijn nek. Inmiddels heeft de chiropraktor 'het' er bijna uitgekraakt. Moet je ook maar niet op je buik slapen en zoveel achter je pc zitten, zei hij.

Fijne uitstorting!

2009-05-31T15:00:00.003+02:00

Frieda Splitter wenst al haar lezers een fijne uitstorting, dit Pinksterweekend.

Glazenwassers tegen huiselijk geweld

2009-05-27T20:42:00.006+02:00

De Dierenbescherming wil Rouvoet helpen om huiselijk geweld tegen te gaan. Dierenbeschermers komen immers vaak bij de mensen thuis, las ik vandaag in de Telegraaf. En als zo'n dierenvriend dan ziet dat niet alleen de hond wat rare plekken op zijn rug heeft, maar dat ook de kinderen zich vreemd gedragen, dan kan hij dat net zo goed ook even melden. Mijn collega wist te vertellen dat de Vereniging van Glazenwassers ook al hulp heeft toegezegd aan de minister. Zij zien natuurlijk ook wel eens iets wat niet helemaal in de haak is. Het schijnt zelfs dat gezinnen die geen glazenwasser hebben, a priori al verdacht zijn. Vertrouw dus niemand met vuile ramen (zei mijn collega).

Weer zo'n avond in een tuin, dus nog een keer Morriën

2009-05-22T12:44:00.001+02:00

Avond in een tuin

In de tuin wordt het donker.
Een grote stilte omvat alle geluiden.
Vogels proberen verwoed haar te verbreken.

Gehandicapte schoonheden

2009-05-21T13:39:00.009+02:00

Miss onbeperkt Nederland kan als mooiste vrouw met een handicap bouwen op een lange traditie van schoonheid. De mooiste vrouwen uit onze wereldgeschiedenis waren immers ook gehandicapt. 'Neem mij in uw armen, ach Venus van Milo', zei Heinrich Böll over het beroemdste beeld van Afrodite, dat in het Louvre staat - deze venus is beeldschoon, maar zonder armen. Het beste voorbeeld van de geamputeerde schoonheid vind je in het Egyptisch museum in Berlijn. Daat staat Nefertiti - volgens velen de grootste schoonheid van de geschiedenis. Over ronde borsten of lange benen is niets bekend. Nefertiti bestaat alleen maar uit een hoofd.

De internationale gemeenschap

2009-05-20T18:20:00.004+02:00

Het was een week geleden dat ik op Leiden Centraal in een lange stoet mensen terechtkwam. Toeristen uit China, Japan, Amerika en Armenië liepen naar het achterste perron van het busstation, waar ze een lange rij vormden om naar De Keukenhof vervoerd te worden.
Ik ken deze internationale gemeenschap maar al te goed. Afgelopen winter zaten we met zijn allen in een bootje naar het Vrijheidsbeeld en twee jaar geleden wurmden we ons nog allemaal tegelijk langs het terracottaleger in het Chinese Xian.
Het is een interessant gezelschap. Tamelijk liberaal; zo kun je in het Dal der Koningen in Egypte met een korte rok lopen, zonder dat iemand daar van opkijkt. Dat hoef je vijf kilometer verderop aan de oevers van de Nijl niet te proberen. Maar in de kern is deze club doordrongen van zelfhaat. Iedereen wil op de foto voor de Eiffeltoren en het Colosseum, de pest is alleen dat er voortdurend suffe toeristen door je beeld lopen. Bovendien is er op de Zaanse Schans geen greintje authenticiteit meer te vinden. Waarom gaan mensen dan niet gewoon naar het centrum van Leiden in plaats van De Keukenhof? Daar is de Nederlandse cultuur, waar je als wereldreiziger toch zo graag iets van wilt oppikken, toch veel meer aanwezig? Nee, de toerist doet braaf zijn werk. Ze gaan fijn op vakantie om zacht scheldend de opdrachten van de Lonely Planet uit te voeren – net als ik trouwens.

Hoe groot is Zwitserland?

2009-05-18T19:01:00.004+02:00

Wikipedia zegt dat de oppervlakte van Zwitserland 41.284 km2 is. Maar wat wordt hiermee nou eigenlijk bedoeld? Is dit de oppervlakte die het land inneemt op de aardbol, of zijn in dit getal ook de meters opgenomen die de bergen aan oppervlakte bieden? Stel dat je de Alpen gladstrijkt; dan neemt Zwitserland ineens veel meer plek in op de wereldkaart.
**Misschien weet NRC Next raad. Ik heb mijn vraag dinsdag ingestuurd naar de rubriek Next Question.

Universal Goes

2009-05-15T18:30:00.007+02:00

Ik was in Goes en vond dat de singel op die van Leiden leek. ,,Dat doorkijkje bij die brug herinnert mij aan Amsterdam'', zei een man tegen zijn vriendin; het tweetal passeerde mij toen ik het centrum in liep. Later luisterde ik een gesprek af op het terras. Het meisje zei dat ze zo aan Hoorn moest denken, bij het zien van de kerk in Goes.

Chanel

2009-05-14T22:16:00.006+02:00

Ik houd van de verkoopster die mij geschrokken aankijkt, als ik vertel dat ik 's nachts geen speciale oogcreme gebruik. Ik koop direct Chanel-nagellak als de winkeljuffrouw van mijn zwarte jurk zegt dat je toch echt je nageltjes rood moet hebben bij zo'n outfit. Net heb ik weer schuldbewust honderd euro uitgegeven aan een stappenplan voor de zuivere huid. Dagelijks slaat de atmosfeer namelijk hard in op je gezicht, daar kun je niets tegen doen. Maar je kunt deze krachten wel neutraliseren, staat op de verpakking van mijn nieuwe nachtcrème.

Mag jeetje?

2009-05-12T19:47:00.004+02:00

Ik schrijf de laatste tijd veel over religie en spiritualiteit en moet mij voortdurend verontschuldigen tegenover mijn religieuze bronnen (woordvoerders, collega-journalisten), omdat ik God wel eens per ongeluk aanroep. ,,Oh God, dat ben ik vergeten. Ach, pardon! Excuses. Hè.'' Zo gaan die gesprekken dan. Mag 'jeetje' eigenlijk, vroeg ik mij laatst af. Jeetje is toch eigenlijk een suf scheldwoord. Het is als 'chips' zeggen, in plaats van shit. De echte puriteinen vinden jeetje echter ongepast. Het is een bastaardvloek, zegt de Bond tegen het vloeken; een verhullende vorm van schelden. Toch hebben ze liever dat je jeetje in plaats van Jezus in de mond neemt.
Enfin. Met de Libris Literatuurprijs zijn ze ook niet blij, bij de Bond: Godverdomse dagen op een godverdomse bol. Het is wat. Jeetje.

Stilte

2009-05-10T10:25:00.004+02:00

Mijn opa stond tijdens dodenherdenking altijd voor het raam. Hij hield in de gaten wie er tijdens de twee minuten stilte tóch in de auto stapte. Na afloop wist hij met een verbeten gezicht precies te vertellen wie er een zak vuilnis in de kliko had gegooid en dat de overbuurvrouw had staan telefoneren. Mijn opa was altijd erg begaan met de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog.

Principekwestie

2009-04-20T21:37:00.001+02:00

Iedereen heeft principes. Een keer heb ik iemand ontmoet voor wie dat niet opging. Hij had er uit principe geen.

De zin van de onzin

2009-04-19T18:56:00.003+02:00

Stel het leven heeft geen zin. Dan heeft het leven on-zin. Oftewijl: dan is het zinvoller om in een café over onzin te praten dan over iets zinnigs. Een gesprek over het aantal snorharen van een kat of de vluchtingsdrang van spliterwten is dan per definitie zinvoller dan een gesprek over god, liefde of de dood. Of zijn juist die laatste thema's onzinonderwerpen?

Het Rokjesdagdecreet

2009-04-13T23:32:00.006+02:00

Alleen maar omdat de nieuwslezer 's ochtends zei dat het Rokjesdag was, toonde ik vorige week aan heel de wereld mijn melkflessenbenen. ,,Nee, ik heb geen panty aan. Nee, ik heb het niet koud. Ja, ik weet dat het nog geen zomer is''. In plaats van opgewekt de zomer te vieren, moest ik de hele dag mijn luchtige kleding rechtvaardigen.
Toegegeven: het was ook veel te koud voor een korte rok. En Martin Bril kan het nooit zo bedoeld hebben, toen hij dit fenomeen op de kaart zette. Rokjesdag is een natuurlijk verschijnsel; geïnitieerd door vrouwen - en geen decreet dat door de media kan worden uitgevaardigd.
*Rokjesdag is de eerste dag in het jaar dat vrouwen massaal rokjes gaan dragen - een soort begin van de zomer dus.

Roem

2009-04-13T23:30:00.003+02:00

De romanfiguren in Ruhm van de Duitse schrijver Daniel Kehlmann zijn te geëmancipeerd. Bah. Hersenspinsels van een overijverige literatuurwetenschapper.

IM Fritzi

2009-04-13T22:49:00.002+02:00

Fritzi Harmsen van Beek ging vroeger altijd samen met haar vriendin Charlotte Mutsaers naar het gemaskerd bal in Oostende; als Napoleon, of Napoleonnen eigenlijk. Ter vertroosting bij haar overlijden volgt binnenkort op dit weblog een foto van Fritzi met steek.

Enorme goudvissen voor Scheveningse kust

2009-03-31T22:17:00.002+02:00

Als je je trouwe goudvis na twee jaar goede dienst als rondjeszwemmer beloont met een grotere kom, past het beest zich onmiddelijk aan zijn nieuwe leefomgeving aan. Hij groeit evenredig met de uitbreiding van zijn habitat - heb ik mij laten vertellen. Maar wat gebeurt er als je het huisdier vervolgens in de Noordzee gooit? Hoe lang duurt het voordat de goudvis nog door Het Kanaal past en wanneer is de Atlantische Oceaan te klein voor hem.

Hoera, de crisis is beslecht!

2009-03-25T11:14:00.001+01:00

Lief kankerkindje

2009-03-23T23:17:00.002+01:00

Twee maanden na de bevruchting bleek de vrouw niet zwanger te zijn van een kind, maar van een kankergezwel. In haar buik groeide een homp vlees die hier en daar menselijke vormen aannam. In een holte staken een paar tanden naar buiten en tegen de binnenkant van haar vagina drukte een steeds groter wordend oor.
De vrouw wist dat ze zwanger was van een goedaardige kanker. Zo goedaardig, dat ze van hem ging houden. Ze streelde haar buik, ging naar zwangerschapsgymnastiek en stelde zichzelf voortdurend voor hoe het zou zijn om een klein kindje tegen haar borsten te drukken.
Het kankerkind kwam na vijf maanden naar buiten. De bevalling verliep voorspoedig. Het kindje woont nu in een glazen potje in het Rotterdams medisch ziekenhuis.
*Gisteren hoorde ik op radio 1 een reportage over dit fenomeen...

Jeugd

2009-03-14T18:47:00.004+01:00

Toen ik allang weer thuis was, bedacht ik me dat ik helemaal niet had opgekeken naar mijn basisschool, toen ik daar eerder die dag langsreed. En dat terwijl ik minstens vijf jaar geleden voor het laatst op deze plek was waar ik mijn jeugd had doorgebracht. Ook de speeltuin waar ik minstens twee armen moet hebben gebroken had ik geen blik waardig gegund, om maar te zwijgen van die huizen waar waarschijnlijk nog steeds vriendinnetjes van mij wonen - maar dan veel ouder en veel dikker. Mijn jeugd heeft nu eenmaal niet zo veel indruk op mij gemaakt.

IM Patricia de Martelaere

2009-03-07T17:25:00.005+01:00

Als ik ‘s nachts langs zwarte sloten fiets, denk ik altijd aan Patricia de Martelaere. In haar roman Littekens voelt hoofdpersoon Eva zich tot die zwarte diepte aangetrokken - in het donker op weg naar huis. Het hele boek draait om de dood; klokken staan stil, in de anatomieles snijden studenten in koude lichamen en de anorectische Eva kotst elke dag alle levensstoffen uit haar lichaam. Toen ik vanmorgen op de radio hoorde dat De Martelaere gestorven is, dacht ik dan ook meteen aan die zwarte sloot. Het was echter kanker waaraan zij vrijdag op 51-jarige leeftijd overleed.
Vanmiddag vond ik in Littekens een klein briefje dat ik er als 17-jarige in had gestopt. Blijkbaar was het een citaat uit een recensie: Het grote dilemma van Freud was, dat de drijvende kracht van de mens, de begeerte, blijkbaar een verlangen was dat, zoals De Martelaere het noemt, 'zich zelf niet wilde'. Alleen door een teruvallen in een ik-loos zijn, de dood dus, kan dit verlangen (dat zichzelf niet wil zijn) opgelost worden.

Het verval van de vleselijke woning slaat toe

2009-03-02T19:43:00.006+01:00

Toen ik negenentwintig was, konden mensen maar nauwelijks geloven dat ik al bijna dertig lentes telde. Veel jonger, oneindig veel jonger schatte men mij. Maar nu ik nog maar twee maanden de dertig ben gepasseerd, vinden mensen mijn leeftijd ineens heel normaal. Ik kijk de stellers van de onbeleefde vraag (ik ben tenslotte een dame) verwachtingsvol aan als ze willen weten hoe oud ik ben, en ik 'dertig' antwoord. Geen verbazing, nul reactie. En als mensen zomaar een gokje wagen, dan zeggen ze '32' of '33'. Nee! Zo oud als Jezus Christus, toen hij aan het kruis stierf, ben ik nog lang niet!

Wat je niet ziet kan nooit spectaculair zijn

2009-03-01T11:41:00.004+01:00

De lente begint dit jaar anderhalve maand later dan normaal. De bomen gaan pas in april bloeien en vlinders zitten nog weken in hun coconnen te vegeteren. ,,Een spectaculair verschil met 2008'', zei de nieuwslezeres van Radio1. ,,Onzin'', zei Frieda Splitter tegen haar radio. Want wat je niet kan zien, kan nooit spectaculair zijn.
Overbodige uitleg: stel dat de lente nu zou beginnen en je zou zomaar zien hoe de scheuten de grond uitsprongen en madeliefjes bij bossen door de grassen renden.... dat zou pas spectaculair zijn (Latijn: specto = kijken)

And the Oscar goes to….. Stefan Zweig

2009-02-24T20:24:00.007+01:00

De schrijver van Slumdog Millionair moet haast wel de Schachnovelle van de Oostenrijker Stefan Zweig hebben gelezen. In dit boek uit 1941 reist de beste schaker van de wereld per schip naar Amerika. Op een dag schuift er een onbekende reiziger aan bij zijn schaakclubje, die hem met een verbluffende techniek verslaat. Het geheim van deze mysterieuze man is een zeer tragisch verhaal. Twintig jaar voor de bootreis werd hij gevangenen genomen door de Gestapo en met eenzame opsluiting gefolterd. De man weet niet wat hij aan moet met zijn gedachten, totdat hij uit de jaszak van een bewaker een boekje over schaken weet te stelen, waarmee hij zijn leeshonger stilt. Maandenlang leert hij keer op keer dezelfde schaaktechnieken uit zijn hoofd, die hij tot in den treuren herhaalt, om zijn hersens te trainen.
Slumdog Millionair vertelt ook over het geheim achter een mysterieuze winnaar, dat in de loop van de handeling ontrafeld wordt. De regisseur had dan ook beter Stefan Zweig in plaats van zijn moeder kunnen bedanken toen hij zijn Oscars kreeg.

Een rare familie

2009-02-22T11:11:00.004+01:00

Gaat Mieke van der Weij van de TrosNieuwsshow ook mee op Tros-cruises in de Caraïbische Zee? De Tros is de grootste familie van Nederland, maar ik heb nooit helemaal goed begrepen hoe die familieleden het met elkaar uithouden. Wat hebben Margriet Vromans van TrosKamerbreed en Ron Boszhart van Te Land, ter Zee en in de Lucht toch met elkaar te bespreken op familiefeestjes? Nouja, het is misschien wel inherent aan familie dat je je broers en zusjes niet kiest, maar dat je noodlottig met elkaar verbonden bent.

Sollicitatie aan Met het Oog op Morgen

2009-02-15T11:47:00.005+01:00

Beste heer, mevrouw,
Ik slis. Maar als ik mij inspan en de adviezen van mijn logopedist volg, kan ik mijn tong goed in bedwang houden. Bovendien zijn er meer mensen in de radio- en tvwereld met een klein technisch spraakgebrek, die óók ver zijn gekomen. Ik kan even geen voorbeeld bedenken, maar ben natuurlijk bereid tijdens een persoonlijk gesprek hier meer over te vertellen.
Hartelijke groet, FS

Segregatie

2009-01-28T15:43:00.003+01:00

In het café zitten niet alleen de Braziliaanse vrouwen aan dezelfde tafel. Ook de studenten hebben elkaar opgezocht. Een tafel verder zitten twee heel lelijke vrouwen en daarnaast drinken twee roodharigen koffie. Om mij heen zitten alleen mensen die de krant vasthouden en voor het raam kijken twee mannen naar buiten terwijl ze uit zware mokken zwarte koffie drinken.

Ga nooit naar Leeuwarden

2009-01-24T19:07:00.004+01:00

Een 30-jarige man uit Leeuwarden is donderdagnacht op gewelddadige wijze beroofd van zijn hamster. Twee mannen ontnamen het slachtoffer zijn jas waarin zijn hamster zat. Het tweetal werd nog dezelfde avond door de politie aangehouden. De man kreeg zijn jas terug met daarin zijn hamster die ongedeerd was.
De man en de hamster maken het goed. Volgens een woordvoerder van de politie heeft de man geen aangifte van de ontvoering gedaan.
*Enna wees mij vandaag op dit bericht in het Leidsch Dagblad

De dieren hebben het weer gedaan...

2009-01-24T18:35:00.009+01:00

,,Dat is toch beestachtig?'' vroeg de radiopresentator van Met het Oog op Morgen aan een expert. Diezelfde dag had zich op een crèche in België een verschrikkelijke steekpartij voltrokken, waarbij twee baby's en een verzorgster waren omgekomen. ,,Ik zou dat niet beestachtig willen noemen'', zei de professor een tikje geërgerd. En in plaats van over de moordpartij te spreken, nam hij het op voor de dieren. ,,Dieren doen zoiets niet. Je hoort zelden van beesten die elkaar om niets doodmaken.'' De hooggeleerde man legde uit dat hij het een gruwelijk incident vond, maar dat hij het niet eerlijk vond om dit soort dingen altijd maar op het conto van de dieren te schrijven.
Voorstel: laten we het incident 'onmenselijk' noemen. Dus: iets wat door onmensen is gedaan. Of nee: het is juist heel menselijk wat er gebeurd is, maar het is verschrikkelijk om dat in te zien.

Obama

2009-01-24T18:09:00.002+01:00

De NOS verslaat de inauguratie van Barack Obama.
Vraag vanuit de studio in Hilversum aan de verslaggever ter plekke: ,,Ik weet dat het daar ijskoud is. Maar wat is nou eigenlijk de gevoelstemperatuur?''
Antwoord: ,,Nou, het is hier wel zomer te noemen. De mensen zijn allemaal heel blij en dat merk je'.'

Het rijk van de dertigers

2009-01-21T18:44:00.005+01:00

Het werd echt eens tijd dat ik dertig werd.

Alzheimer

2009-01-20T15:53:00.003+01:00

Mensen met Alzheimer weten vaak niet dat zij Alzheimer hebben. Zij denken dat er niets mis is met hen.
Ik denk ook dat er niets mis is met mij (wat betreft vergetelheid dan, he). Hoe kan ik mij ervan verzekeren dat ik geen Alzheimer heb?

Ik heb al een boek

2009-01-07T15:07:00.002+01:00

Deze boeken zijn gratis af te halen of te bestellen bij uw webmaster:

Philipp Roth: The Plot Against America
Simon Vestdijk: De redding van Fré Bolderhey
Salman Rushdie: Woede
Jahrbuch der Lyrik 97/98 (Hrsg: Chr. Buchwald)
Gabriele Wohmann: Ernste Absicht
Mario Vargas Llosa: Historia Secreta De Una Novela

Palestina-demo

2009-01-06T21:59:00.003+01:00

Vandaag had mijn demonstratie de titel: 'ook Palestijnen moeten in de kop'. Het is toch belachelijk dat nieuwsberichten vaak beginnen met ,,bij ditendit gevecht daarendaar is een Israëlische soldaat om het leven gekomen''. In de laatste alinea staat dan: ,,Bij hetzelfde gevecht vielen overigens twintig doden aan Palestijnse zijde''.
Toegegeven: het is wel wat Luijendijkerig om hierover te beginnen, maar het is nu eenmaal stekend.

Husband in hotel, sick

2009-01-06T21:29:00.010+01:00

Mannen uit Nederland behoren binnenkort definitief tot de categorie 'zwakke geslacht'. Dat moeten de Egyptenaren wel denken, omdat steeds meer alleenreizende vrouwen gebruik zullen maken van onderstaande formule.
Frieda was afgelopen week in het Afrikaanse land. Als een Egyptenaar haar ongelovig vroeg of zij alleen was, zei zij steeds: ,,husband in hotel, sick''. En als hij dat niet begreep voegde zij er aan toe: ,,stomach, wrong food, hospital, medicine.'' Dit alles natuurlijk vergezeld met de bijpassende armgebaren en gezichtsuitdrukkingen.
In het vliegtuig terug vond een medereizigster en redactrice van Lonely Planet dit antwoord zo geniaal, dat zij vertelde het in de volgende editie van de bekende reisgids op te nemen. Alleen moest ze wel nog even overleggen met haar collega (Dutch, male). Maar die gaat er toch wel mee akkoord?

Kerst

2008-12-25T17:11:00.002+01:00

Nooit eerder had ik vanuit mijn kamer in het centrum van Leiden de diensten in de Marekerk kunnen horen. Maar die ene kerst, toen ik mijn kamer opruimde en het raam naar boven schoof om de stofdoek uit te kloppen, hoorde ik heel ver in de verte een hemels gezang. Ik ging op mijn bank zitten, luisterde nog eens goed. Het zingen kwam inderdaad uit de richting van de kerk, die naar ik schatte een halve kilometer van mijn straat stond. Mannenstemmen. Sopranen. Orgelmuziek. Dit is kerst, dacht ik. Een sacraal moment, dat misschien een halve minuut duurde, tot ik ontdekte dat mijn radio aanstond. Heel zachtjes, op radio 5.

Dingen die je niet wilt weten

2008-12-23T19:56:00.004+01:00

De webmaster van de lokale nieuwssite schrijft zijn bijdragen in zijn onderbroek.

Onbekende beroemdheden

2008-12-09T23:20:00.003+01:00

Ze zijn zo vertrouwd op ons tv-scherm, dat het niet eens meer opvalt dat ze er zijn. Ze presenteren tien verschillende programma's, maar winnen nooit de Televisierring. Ze zijn op de radio, op televisie, hebben soms een column in een krant of een tijdschrift. Ze staan midden in het leven, maar nooit in de Story. Waarom is er geen fanclub van Mieke van der Weij? Waar kan ik terecht voor persfoto's van Dodi Apeldoorn. Nee wacht, zij hoort samen met Frank Masmeijer in een andere rubriek thuis, daarop kom ik later nog terug.

Ongewenste intimiteiten

2008-12-08T21:08:00.000+01:00

Vanavond heb ik mijn theedoeken gestreken

Mijn wereld is ingestort

2008-12-07T21:31:00.005+01:00

Motor, start
Fiets, rem
Lamp, brand
Computer, werk
Alstublieft!

In bed met Sinterklaas

2008-12-06T19:39:00.022+01:00

Ik signaleer een nieuwe trend. Mannen hullen zich in grote dierenpakken en gaan zo naar het café. De reden: welke vrouw wil er níet knuffelen met een levensgrote teddybeer, of een enorm konijn? *
Ik snap het fenomeen wel, ik heb het zelf vooral met Sinterklazen. Die mijter, die baard, die pij met die sportschoenen er onder; zó aantrekkelijk. Gisteren stond er zo'n heilige voor het café bij mij om de hoek. Met een dikke buik en een biertje. ,,Ik sta net op het punt om naar Spanje te gaan'', zei hij. Hij sloeg zijn arm om mij heen en vroeg hoe ik ook al weer heette. ,,Dat weet u toch wel, Sinterklaasje'', zei ik (ik bedoel: zei Frieda). Ze wrong haar arm onder de tabberd en duwde Sinterklaas het café in. Daar dronken ze nog een biertje, met pepernoten.
* Niet alleen ik! Er was laatst een docu hierover op tv. Het zijn vooral de heel lelijke mannen die dit doen.

Vrolijke paddo's

2008-11-28T23:46:00.003+01:00

Zijn hallucinerende paddenstoelen per definitie stoned?

Greta van Susteren

2008-11-25T10:22:00.008+01:00

Onlangs zat Joran vd S. tegenover Greta van Susteren van FoxNews. Van Susteren is een topadvocate die zich omschoolde tot sterjournaliste van FoxNews - ze brak door toen zij het proces rond O. J. Simpson versloeg. Als je Greta even googlet, zie je dat zij ook uiterlijk een enorme metamorphose heeft ondergaan. Een paar jaar geleden leek zij een beetje op een verwaarloosde paardrijmevrouw, nu is zij veranderd in een flitsende tv-personality. Scherpe vragen, humoristisch, veel vakkennis. Joran vd S. is gepromoveerd tot de absolute hoofdklasse van het nieuws.
Jammer dat het interview met JvdS niets nieuws onthulde, maar dat terzijde.

Vrijgezel met hond

2008-11-20T21:00:00.010+01:00

De NCRV heeft een programma voor singles. Een keuze uit de tv-annonces waar je wel op móet reageren:
- Nou, dit is mijn huis, mijn paleisje. Daar zie je een foto van mijn laatste hond Daisy. Toen hij stierf heb ik wel een half uur met mijn moeder aan de telefoon gehangen. Maar het is wel handig hoor, mijn wachtwoorden zijn meestal Daisy. Dus voor mijn mail, mijn werk, mijn internet. Daisy of Anthony, want dat is de naam van mijn neefje.
- Een vrouw kan zich wel in de handjes knijpen met mij.
- Ik werk in een komkommerkweker. Heel gevarieerd werk. Eerst oogst je drie maanden, dan sta je vier maanden stekjes te planten.
- Eígenlijk ben ik geboren in Amsterdam. En ik heb drie relaties gehad met iemand met bruin haar en drie met blondines. Met die blondines, dan maakte zíj het altijd uit. Met die bruinen, ik. Nu zoek ik iemand met rood haar.

Eberhard nu al gewend aan pluche

2008-11-15T19:43:00.010+01:00

Ongelooflijk hoe snel Eberhard van der Laan zich zijn nieuwe post op het Haagse pluche heeft eigengemaakt. Een minuut nadat de koningin hem beëdigd had, reageerde hij al totaal verveeld op vragen van journalisten. Op tv was te zien hoe hij Huis ten Bosch verliet en op aandringen van een fotograaf zijn autoraampje liet zakken - een tikje geërgerd en alsof het de normaalste zaak van de wereld was. ,,Kunnen wij u feliciteren met uw ministersschap'', riep een journaliste. Zou Van der Laan het stoïcijnse 'ja' vooraf voor de spiegel geoefend hebben? Hij had immers alle tijd zich op dit moment voor te bereiden.
Zijn voorganger wordt dan wel afgerekend op haar slechte mediaoptreden, maar ik weet zeker dat Ella Vogelaar dit eerste tv-moment veel sprankelijker en oprechter zou hebben ingevuld.

De emancipatie van de mond- en voetschilders

2008-11-15T17:44:00.011+01:00

Het was een Liechtensteiner die de eerste grote stap zette in de geschiedenis van de emancipatie van de mond-en voetschilders. In 1957 richtte Arnulf Erich Stegmann de Vereinigung der Mund- und Fussmalenden Künstler op. Ondanks zijn verlamde handen doorliep hij met groot succes de hogeschool van grafische kunsten - met de kwast in zijn mond. Vandaag de dag telt de vereniging zo'n 750 leden - vijf van hen wonen in Nederland.
Wie op zoek is naar originele kerstkaarten en de bijzondere schilders in hun emancipatieproces wil ondersteunen, moet direct naar de site van de Vereniging van Mond en Voetschilders. Hier kun je kaarten kopen van Braziliaanse mondschilders, tot Amerikaanse kunstenaars die de kwast met de voeten hanteren.

Feest der dingen

2008-11-09T22:40:00.004+01:00

Op 11 december is in mijn huiskamer het grote feest der dingen. Veel boeken zijn dan jarig, mijn beer wordt 25, geloof ik. Mijn horloge is precies één jaar, mijn dekbedovertrek drie, evenals de pot van de lidcactus. Omdat ik zelf op deze dag ook jarig ben - ik word dertig - denk ik dat ik mijn verjaardag met de dingen vier. Dan zitten we in een kring en ontkurk ik de fles wijn die ik precies twee jaar geleden van mijn overbuurvrouw kreeg.

My name is Frieda

2008-11-07T19:31:00.001+01:00

My name is Frieda Splitter and I approve this message

Election Plaza

2008-11-07T17:26:00.005+01:00

Natuurlijk mag je Nederland niet vergelijken met het grote grote Amerika, maar ik deed het toch even, toen ik op de dag van de verkiezingen in New York op het Election Plaza van tv-zender NBC stond. Nederlandse tv-journalisten trekken vast veel bekijks, als zij op straat een item aankondigen, of achtergrondinformatie geven bij een groot evenement. Maar vergeleken bij de NBCshow valt dit allemaal totaal in het niets. Midden in Manhatten telden beroemde journalisten af naar het moment dat de uitslag bekend zou worden gemaakt. Ze interviewden experts en gaven het laatste nieuws over de exitpolls. Veiligheidmedewerkers moesten het gretige publiek of afstand houden. De hoogste wolkenkrabbers vormden het decor. Tientallen camera's, satellietwagens, techniekinstallaties. En natuurlijk honderden Amerikaanse vlaggen - - tja.

Harlem viert Obama

2008-11-07T17:04:00.007+01:00

Het was niet voor niets dat er woensdag op elke hoek van de New Yorkse wijk Harlem een cameraploeg stond. Een dag na de presidentsverkiezingen schreeuwde het epicentrum van Afro-Amerika op alle mogelijke manieren 'Obama'. Het beroemde Apollotheater, waar sterren als Ella Fitzgerald optraden, feliciteerde de nieuwe wereldleider in neonletters. Bij de wisseling van de caissierewacht in een supermarkt omarmden collega's elkaar om te zeggen ,,He did it''. Kunstenaars hingen enorme doeken met Obama langs de straten. ,,Obaaaaaaamaaaaaaa'' riep een groep opgeschoten jongeren. ,,Obaaaaaaaaaamaaaaaaaaaaaa.''

De Wereld Draait Door

2008-10-27T20:23:00.008+01:00

De Wereld Draait lijkt wel een simpel uit-programma geworden. Matthijs van Nieuwkerk ontvangt alleen maar obligate bn-ers aan zijn tafel, die braaf vertellen over hun nieuwe boek, theatervoorstelling of tv-programma. Vandaag besloot ik toch maar weer eens te kijken - en mijn keuze voor Ned3 werd eindelijk weer eens beloond. Een keurige dame was aangeschoven, de eigenares van het statige Museum Van Loon aan de Amsterdamse Keizersgracht. ,,Ik moet u complimenteren'', zei side-kick Hugo Borst. ,,U praat mooier bekakt dan de koningin''. Ook Van Nieuwkerk was onder de indruk van deze adellijke dame.
Ik hoop dat DWDD vaker durft af te wijken van het rijtje reguliere bekende Nederlanders. Ik ken dat truckje van de snelle presentator nu wel, het is veel leuker om hem verwonderd te zien. Er lopen zoveel interessante figuren, vreemde vogels, intelligente types rond, die zó leuk zijn om naar te kijken!

Geen weer voor hooligans

2008-10-26T22:15:00.005+01:00

Vandaag was ik weer eens totaal ongeloofwaardig. Het regende en in de donkere oktobernamiddag liep ik rondjes om een van de grootste voetbalstadions van het land. Uit het enorme gebouw klonk gebrul, dan weer gefluit of applaus. Buiten het stadion was het uitgestorven. Met de verkoper van voetbalprullaria maakte ik een praatje. ,,Bent u boos het stadion uitgelopen?'' wilde hij weten. Dat was de enige verklaring die hij zich voor mijn aanwezigheid kon bedenken, omdat de thuisclub met 2-0 achter stond. ,,Nee, ik ben journalist en moet een sfeerverhaal schrijven'', zei ik. Ik had meteen spijt van mijn antwoord. Waar moest ik in godsnaam over schrijven? Over de auto's die steeds natter werden? Over de patatkramen die zich voorbereidden op de voetbalfaninvasie? Over de 'taal van het brullende stadion'? Mogelijk kwamen er rellen, daarop moest ik alert zijn. ,,Rellen?'' zei de verkoper spottend. ,,Met dit weer? Nee hoor, het is veel te nat. Zelfs de hooligans gaan het liefst zo snel mogelijk naar huis.'' Ik kocht een sleutelhanger bij de man, trok mijn capuchon over mijn hoofd en vertelde later tegen de mevrouw van de patatkraam dat ik boos het stadion was uitgelopen.

Sportnieuws

2008-10-26T22:14:00.001+01:00

Radio 1 heeft het met zijn predikaat 'de nieuws- en sportzender' goed begrepen. Sport is geen nieuws.

Ontmoeting met Kobus Kraai

2008-10-22T18:59:00.001+02:00

Slipper slipper slapper sluim
Verander mij
In Selma Duim!!!!!!!!!!!!!

Beroemde kutten verkopen goed

2008-10-18T12:34:00.003+02:00

Het smerige boek Feuchtgebiete heeft een enorme discussie losgemaakt in Duitsland. De roman gaat kort samengevat over de relatie van de 18-jarige Helen met haar vagina. Ook in Nederland stonden de kranten vol met opinies over de vertaling Vochtige Streken. Of het hoge literatuur is? Of het taboe van vrouwelijke seksualiteit wordt doorbroken? Een nieuwe feministische golf? Hernieuwde vrouwelijke bewustwording?
Wat volgens mij een hele grote rol speelt in de enorme verkoop van het boek in Duitsland - en wat je totaal niet terugleest in de kranten, is dat schrijfster Charlotte Roche in Duitsland een bekende presentatrice is. Als in Nederland Katja Schuurman of Jolante Kabaal van Kaalsberg een boek over hun kut schrijven, dan is daar mijn insziens ook een grote vraag naar.

Welcome to Holland

2008-10-18T01:15:00.004+02:00

Voor Amerikanen is het krijgen van een gehandicapt kind vergelijkbaar met een vakantie naar Nederland. Ouders in de US zweren bij het boek Welcome to Holland, zag ik laatst in een overbodig tv-programma.
De kinderwens is door de schrijver van het boek gesymboliseerd door een reis naar Italië. Welcome to Holland beschrijft een echtpaar dat zich voorbereidt op een reis naar Venetië, maar door een ongelukkig noodlot in Holland belandt. Alle voorbereidingen blijken voor niets. De Italiaanse reis- en taalboeken kunnen in de vuilnisbak. Er blijkt geen uitweg uit Nederland. ,,Maar van Holland kun je ook houden'', zegt de mevrouw op tv kordaat. ,,Je bent ingesteld op Caravaggio en spaghetti (een kind zonder handicap), maar je krijgt tulpen en kaas (een kind met een handicap). Naarmate de tijd vordert, accepteer je de molens en vind je ze prachtig.''